De Autoriteit Persoonsgegevens (AP) heeft de organisatie achter C-support en Q-support gevraagd de medische dossiers van patiënten met postcovid en Q-koorts voorlopig niet te vernietigen. Dat meldt Skipr op 12 november 2026. Volgens de Volkskrant dreigden dossiers van tienduizenden patiënten eind deze week te worden vernietigd. De zaak roept een vraag op die ook buiten deze ene organisatie speelt: hoe lang moet een medisch dossier bewaard blijven, en wie mag beslissen dat het weg kan?
Wat er speelt bij C-support en Q-support
C-support en Q-support begeleiden mensen met langdurige klachten na corona en na Q-koorts. Het netwerk helpt volgens DutchNews zo’n 35.000 patiënten. Het kabinet besloot in maart 2026 de financiering eind dit jaar te stoppen, en de stichting wordt eind 2026 opgeheven. In juni noemde de organisatie als reden een combinatie van onzekerheid, beperkte tijd en lagere financiering.
Volgens de Volkskrant zegt de stichting dat de verzamelde gegevens om privacyredenen niet gedeeld mogen worden. De AP wil eerst met de stichting en het ministerie van VWS overleggen, zodat er een zorgvuldige afweging kan worden gemaakt. Dat overleg is volgens Hart van Nederland maandag. De toezichthouder benadrukt dat medische gegevens zeer privacygevoelig zijn en goed beschermd moeten worden, maar wijst ook op het belang ervan voor de individuele patiënt en voor wetenschappelijk onderzoek. De berichtgeving zegt niet op welke wettelijke grond de stichting tot vernietiging wilde overgaan.
Wat de WGBO zegt over bewaren
De bewaarplicht voor het medisch dossier staat in de Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst (WGBO), die onderdeel is van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek. Artikel 7:454 verplicht de hulpverlener een dossier in te richten met de gegevens over de gezondheid van de patiënt en de uitgevoerde verrichtingen, voor zover dat nodig is voor goede hulpverlening. Lid 3 regelt de termijn: twintig jaar, gerekend vanaf de laatste wijziging in het dossier, of zoveel langer als redelijkerwijs voortvloeit uit de zorg van een goed hulpverlener.
Twee dingen in die zin zijn belangrijk. De termijn loopt niet vanaf het eerste contact maar vanaf de laatste wijziging. Een dossier waarin vorig jaar nog iets is genoteerd, valt dus nog lang niet onder de vernietigingsgrens. En twintig jaar is een minimum, geen maximum: als een goede hulpverlener het dossier langer nodig heeft, bijvoorbeeld omdat de gegevens nodig blijven voor verdere behandeling, moet het langer blijven. Meer over de termijnen per situatie lees je in ons stuk hoe lang moet je een medisch dossier bewaren.
Wanneer vernietigen wel mag
De WGBO kent één route waarlangs gegevens vóór het einde van de termijn weg mogen: het verzoek van de patiënt zelf. Artikel 7:455 bepaalt dat de hulpverlener de gegevens uit het dossier vernietigt na een schriftelijk of elektronisch verzoek van de patiënt. Daar gelden twee uitzonderingen. Het verzoek hoeft niet te worden uitgevoerd als bewaren van aanmerkelijk belang is voor een ander dan de patiënt, of als een wettelijke regel zich tegen vernietiging verzet.
Wat de wet niet regelt, is dat een organisatie zelf besluit dossiers voor het einde van de termijn te vernietigen omdat ze stopt. Het stoppen van een organisatie haalt de bewaarplicht niet weg. Bij huisartsenpraktijken bestaat daarvoor een vaste werkwijze: de KNMG-handreiking over de overdracht van het patiëntendossier beschrijft hoe dossiers naar een opvolger gaan en wie verantwoordelijk blijft als er geen opvolger is. Overdracht naar een nieuwe hulpverlener gebeurt met toestemming van de patiënt.
Privacy en bewaren staan niet tegenover elkaar
De stichting noemt privacy als reden om de gegevens niet te delen. Dat is op zichzelf terecht. Artikel 7:457 verplicht de hulpverlener ervoor te zorgen dat anderen dan de patiënt geen inlichtingen of inzage krijgen zonder toestemming van de patiënt. Maar die geheimhoudingsplicht gaat over delen, niet over bewaren. Een dossier kan veilig worden bewaard zonder dat iemand anders er inzage in krijgt.
Bovendien heeft de patiënt zelf een recht dat bij een opheffing extra telt. Volgens artikel 7:456 verstrekt de hulpverlener de patiënt desgevraagd inzage in en een afschrift van de gegevens uit het dossier. Een patiënt die zijn eigen gegevens wil meenemen naar een volgende behandelaar, kan daar dus om vragen. Wat je wel en niet met anderen mag delen, staat in beroepsgeheim in de zorg en informatie delen.
Wat dit voor jou betekent
Werk je bij een organisatie die stopt, fuseert of een afdeling sluit, dan ben jij meestal niet degene die over de dossiers beslist. Dat is de zorgaanbieder. Maar je kunt wel herkennen wanneer er iets niet klopt. Een opdracht om dossiers op te ruimen of te vernietigen voordat de bewaartermijn om is, zonder verzoek van de patiënt, verdient een vraag aan je leidinggevende of de functionaris gegevensbescherming.
Krijg je zelf een vernietigingsverzoek van een patiënt, leg dat dan schriftelijk vast en geef het door volgens de procedure van je organisatie. De hulpverlener moet beoordelen of een van de uitzonderingen geldt. Vraagt een patiënt om zijn dossier omdat de zorg stopt, dan heeft hij recht op inzage en een afschrift.
Hoe het afloopt met de postcovid- en Q-koortsdossiers, hangt af van het overleg tussen de AP, de stichting en VWS. Duidelijk is in elk geval dat de AP vernietiging hier niet vanzelfsprekend vindt.