De Wkkgz is de Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg. De wet legt vast wat goede zorg is en wat een cliënt kan doen als hij ontevreden is. Elke zorgaanbieder moet zorgen voor veilige zorg, een klachtenregeling met klachtenfunctionaris en aansluiting bij een erkende geschilleninstantie.
De Wkkgz duikt vaak op in beleidsstukken en scholingen, maar wat de wet nu precies regelt blijft voor veel mensen op de werkvloer vaag. Kort gezegd gaat het om twee dingen: wat goede zorg is, en wat er gebeurt als een cliënt daar ontevreden over is. Als je begrijpt hoe die twee samenhangen, snap je ook waarom je organisatie bepaalde afspraken maakt.
Wat de Wkkgz is
Wkkgz staat voor Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg. De wet is in werking getreden in 2016 en verving twee oudere wetten: de Kwaliteitswet zorginstellingen en de Wet klachtrecht cliënten zorgsector. Het idee erachter is dat kwaliteit en klachten niet los van elkaar staan. Open zijn over wat er misgaat, en daarvan leren, is onderdeel van goede zorg leveren.
Wat de wet onder goede zorg verstaat
De Wkkgz stelt eisen aan de kwaliteit van zorg. Goede zorg is volgens de wet veilig, cliëntgericht en afgestemd op de reële behoefte van de cliënt. Zorgaanbieders moeten hun personeel op orde hebben, incidenten intern melden en onderzoeken, en calamiteiten melden bij de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ). Ook geldt er een vergewisplicht: voor je iemand aanneemt, ga je na hoe die persoon in het verleden heeft gefunctioneerd.
Die kwaliteitseisen zijn bewust niet als een strakke checklist geformuleerd. De wet legt de verantwoordelijkheid bij de zorgaanbieder om zelf te zorgen voor veilige zorg, en laat ruimte om dat per situatie in te vullen. Een klein team in de wijkzorg regelt dat anders dan een groot ziekenhuis, maar de kern is hetzelfde: je organiseert de zorg zo dat de cliënt erop kan vertrouwen. De IGJ houdt toezicht op de vraag of dat in de praktijk ook echt gebeurt en kan optreden als een zorgaanbieder structureel tekortschiet.
Klachten en geschillen
Het tweede deel van de wet gaat over wat een cliënt kan doen bij onvrede. Elke zorgaanbieder moet een klachtenregeling hebben en een klachtenfunctionaris beschikbaar stellen. Die persoon helpt de cliënt en bemiddelt bij het vinden van een oplossing. Komt de klacht daarmee niet tot een goed einde, dan kan de cliënt terecht bij een onafhankelijke geschilleninstantie, waar de zorgaanbieder bij aangesloten moet zijn. Zo’n instantie kan een bindende uitspraak doen en een schadevergoeding toekennen.
Wat het betekent op de werkvloer
Voor jou als zorgprofessional betekent de Wkkgz vooral dat kwaliteit en veiligheid geen vrijblijvende begrippen zijn. Je meldt incidenten, je werkt volgens de afspraken van je organisatie en je neemt klachten serieus. Ontvang je zelf een klacht, dan is dat geen aanval maar een signaal. De klachtenfunctionaris is er om samen naar een oplossing te zoeken, niet om een schuldige aan te wijzen.
Verhouding tot ander toezicht
De Wkkgz staat naast het tuchtrecht uit de Wet BIG. De Wkkgz richt zich op de zorgaanbieder en de organisatie van de zorg, terwijl het tuchtrecht het individuele handelen van BIG-geregistreerde zorgverleners toetst. Een cliënt kan dus soms meerdere routes hebben. Wil je precies weten welke verplichtingen voor jouw organisatie gelden, raadpleeg dan de informatie van de Rijksoverheid of het kwaliteitsbeleid van je werkgever.
De Wkkgz draait om twee dingen: goede zorg leveren, en klachten zo afhandelen dat je er samen van leert.
Veelgestelde vragen
Waar staat de afkorting Wkkgz voor?
Wkkgz staat voor Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg. De wet legt vast wat goede zorg is en hoe zorgaanbieders klachten en geschillen moeten afhandelen.
Wat is het verschil tussen de Wkkgz en de Wet BIG?
De Wkkgz richt zich op de zorgaanbieder en de kwaliteit en organisatie van de zorg. De Wet BIG regelt de registratie en het tuchtrecht voor individuele zorgverleners. Ze vullen elkaar aan.
Moet elke zorgaanbieder een klachtenfunctionaris hebben?
Ja. De Wkkgz verplicht zorgaanbieders om een klachtenregeling te hebben en een klachtenfunctionaris beschikbaar te stellen die de cliënt informeert, bijstaat en bij een oplossing helpt.